Recensie Mind my mind

Na meegeholpen te hebben met een korte campagne om Mind my mind ook in het noorden des lands te vertonen, kon ik afgelopen week eindelijk deze animatiefilm over autisme zien in de Slieker filmzaal in Leeuwarden. Ik keek er al een tijdje naar uit omdat ik een fragment had gezien op een congres over autisme, en dat had een diepe indruk achtergelaten.

Het is een animatiefilm van ongeveer een half uur lang die in zo’n korte tijd een aantal belangrijke kenmerken en uitdagingen van autisme heel scherp neerzet. Het verhaal gaat over een jonge man met autisme, genaamd Chris. Hij woont alleen, heeft een baan als suppoost in een museum en het bouwen van modelvliegtuigjes is zijn bijzondere interesse; daarin kan hij vluchten als de vele prikkels van de buitenwereld hem even te veel worden. Hij wil wel meedoen in de grote boze buitenwereld, hij wil wel naar en feestje, en hij wil wel een meisje… Maar hoe?
Hij heeft er bijna geen script voor en zal dus moeten leren met vallen en opstaan, hij zal fouten moeten maken een sprong in het diepe moeten wagen zonder direct te vluchten in zijn vliegtuigjes.
Hij ontmoet een roodharig meisje genaamd Gwen op een feestje en zijn interesse voor haar lijkt wederkerig te zijn, dus gaat hij geheel autistische wijze leren hoe te flirten. Hij worstelt zich door stapels boeken heen om een goed flirt script op te kunnen bouwen, maar blijft toch fouten maken omdat hij keer op keer overprikkeld raakt door subtiele sociale signalen die hij niet direct begrijpt.

Bron: http://www.mindmymind.nl

Het slimme van deze film zit hem vooral in het vertelperspectief. Het verhaal volgt namelijk niet alleen Chris zelf maar ook een mannetje dat in zijn hoofd leeft. De automatische piloot die het bij iemand met autisme zo druk heeft met het filteren van talloze signalen, het draaien van scripts en het vermijden van een meltdown door dan toch maar die grote schakelaar van de speciale interesse aan te zetten en op de vlucht te slaan.
De twee perspectieven zijn in een iets andere stijl getekend. De buitenwereld is getekend in een vrij losse, cartooneske stijl maar de innerlijke wereld is nog veel losser en het mannetje dat daar leeft wordt af en toe bijna vormeloos. We zien hoe het mannetje dingen aan een waslijntje doorstuurt naar het lange termijn geheugen, ook dingen die daar eigenlijk helemaal niet thuis horen, hoe het speurt in een la vol gezichtsuitdrukkingen om te kijken wat die persoon tegenover Chris nu eigenlijk bedoelt en hoe het letterlijk bedwelmd wordt door een roze wolk wanneer Chris verliefd wordt.

De film is maar kort en het verhaal volstrekt zich in een hoog tempo. Misschien iets te hoog, waardoor sommige momenten misschien iets te gehaast zijn zoals wanneer Gwen na een uitbarsting van Chris gewoon bij hem blijft slapen. Doordat het zo kort is kan het misschien hier en daar ook wat gechargeerd overkomen, maar dat is waarschijnlijk afhankelijk van je persoonlijke visie op, of ervaring met autisme.

De film is gemaakt onder toeziend oog van Floor Adams, met haar animatiestudio Curious Wolf. Zij is een afgestudeerd creatief therapeut met een voorliefde voor animatie en die combinatie heeft deze film veel goeds gebracht. Er zitten ook leuke kleine momenten in die het autistische brein goed illustreren. Als Chris zich bijvoorbeeld voor de eerste keer op uitnodiging van Gwen meldt bij de dierentuin waar zij werkt, geeft de receptioniste hem toegang met een hoofdknik. Het moment van analyse dat hem dat kost en zijn vertraagde reactie daardoor zijn duidelijk zichtbaar, zelfs zonder het mannetje in zijn bovenkamer aan het werk te zien.

Mind my mind geeft een snel maar accuraat beeld over vooral de aspecten scripten, automatisering en de speciale interesse van autisme. Dingen zoals stimmen en maskeren komen niet duidelijk naar voren maar ik denk eigenlijk ook wel dat het een verstandige zet was om de film kort te houden en niet ieder aspect van autisme apart te gaan belichten. Op deze manier beklijft de boodschap waarschijnlijk beter bij publiek dat geen ervaring heeft met autisme.

Kortom: wil je op een vermakelijke manier een kijkje nemen in het leven van iemand met autisme, dan is Mind my mind een goede keuze voor de neurotypische mens en een feest van herkenning voor de autistische mens.

Geef een reactie